Ne kadar uyanık geçinirseniz geçinin, serbest piyasa koşullarında herkesin bir aldatılma noktası varmış. Hele ki işin hakkıyla yapılması gerekir diye bir önyargıya sahipseniz. Hayır hayır, gösterimdeki filmlerden bahsetmeyeceğim. Benim derdim başka. Eh, bu da aldatılmanın başka şekli olarak pek de konu dışı sayılmaz aslında. Para üstünü kuruş kuruş sayanlardan, ekstrelerini, fişlerle kontrol edenlerden, görüşme ayrıntılarını didik didik inceleyenlerden değilim, uğraşamam. Didiklemesem de fatura dökümanlarını saklarım ne olur ne olmaz. Neden sonra açmadan yırtar, atarım.

        Koca koca firmalar böyle de mi para kazanırmış dedirtecek ve güven anlayışımı yeniden gözden geçirtecek bir durumdu başıma gelen. Bir yıla yakın zamandır telefon faturalarımda alışılmışın dışında bir fazlalaşma dikkatimi çektiyse de kendi gereksiz kullanımlarıma yormuştum. Son ay başka bir hattı kullandığım ve üstelik bedava gün, ücretsiz dakikalar hediyesi vs. uygulandığı halde faturamda değişiklik olmadığını görünce melek dürttü: “ İncele şu dökümanı artık!” Aşina bir dizi kelime dikkatimi çekti ayrıntı listesinde. Cep ne bileyim ne servisi.. karşısında da ücreti. Ben aramışım... Hem de kaç kere... Allah Allah! Nasıl aramışım, niye aramışım derken hatırladım ki, bu bana ikide bir gelen bir bildirim mesajı. Mesaj her hafta gelir ve tamamını okumam bile. İçeriği şöyle gibi: “Cep ne bileyim ne servisinden bilmem kaç kontör bedava kazanma şansınız sürüyor.” Devamında da servislerinden müzik ve semboller talep etmem için şifre verirmiş bana. İşin içine şans girince, “bana çıkmaz” deyip silerim. Zaten ne müziği ne sembolüyle işim olmaz. Meğer bu ilgilenmediğim mesaj başına ücret ödüyormuşum. Bu da aylık en az elli tl gibi bir farka sebep oluyor, kdv’si hariç. Tamam ölmedik bir yıldır ama niye olsun?..

        Sarılıyorum müşteri hizmetlerini aramaya. Bağlanır bağlanmaz şu bildik uyarı: Güvenliğim için konuşmalarım kayıt altına alınacakmış. Aba altından sopa. Biz hak etsek bile  sakın ola bozmayın ağzınızı. Zira bu kayıtlar pop-star olmanız için değil, mahkemede görüşürüz… Bak bak, biliyorlar “kimin ağrır, o bağrırmış” atasözünü. Böylesi güvenli ortamda karşıma çıkan,  hizmet için can atan, bir o kadar da kibar hanıma başlıyorum durumu izah etmeye. ”İşte efendim, benim talebim dışında faturalarıma yansıyan böyle bir ücretlendirme var. Bunun iptali ve geçmiş dönemler için ne yapılabilir?” şeklinde. “Hıımmm!” diyor kibar hanım, “hatta kalın lütfen, size döneceğim” ve fon müziğini dinlemeye başlıyorum. Benim bir yere gittiğim yok da hanımefendi sırra kadem basıyor. Biraz sonra müziğin de canı sıkılıyor, iki yana bakınıp o da sıvışıyor. Hattan düşmüşüm, uyanıyorum. Tekrar arıyorum servisi. Aynı kibarlıkta bir bey çıkıyor, ikinci baskıyı yapıyorum. Ekranından hat bilgilerime ulaşıyor, görüyor ayrıntıları ama bir şey diyemiyor, hık mık ediyor, “ayrılmayın lütfen” diyerek beni müzikle baş başa bırakıyor o da. Müzik bir süre şevkle “dınınını dını nıınn” çalıp duruyor. “Für Ellise miydi ney di bu?” diye düşünürken, o beni tanıyor ve mahcup mahcup susuyor. Yine sessizlik ve hattan düşmüşlük... E kızıyorum ama, anlayış da bir yere kadar. Ortamın güvenliğini bana bağlamayın artık. Tekrar arıyorum, yok öyle bu sefer, iğneleyici tavrımı takınıyorum. Yine yardımcı olabilmek derdinde bir hanımefendi. Ah! Bir de olabilseler, başta hep böyle bunlar, temkini elden bırakmıyorum. Nasıl yardımcı olabilirim? demesiyle soruyorum:

        -Servisinizde kaç kişi çalışıyor acaba?

        - Anlayamadım, neden?

        -Çünkü siz yarım saattir sorunumu dinleyecek üçüncü  kişisiniz ve sıradakilere günün yetip yetmeyeceğini merak ediyorum. Yoksa fakslasa mıydım, vakitten kazanırdık?

        -Hııım, anladım. “Ben yardımcı olmak isterim buyrun.”

       Üçüncü baskıyı da yapıyorum. Hanımefendinin bana verdiği cevap,  “ bu ne bileyim ne servisinin kendi bünyelerinde olmadığı, farklı bir firmadan destek alındığı ve ulaşabileceğim numaralarını verebileceği” oluyor. Soruyorum, peki firma farklı ise ücretini niçin siz faturalandırıyorsunuz ve beni bir yan firma ile niçin muhatap ediyorsunuz. Yani hattım üzerinden kazanç elde etme fırsatını neye göre veriyorsunuz? Siz hizmeti kabul etmişsinizdir hanımefendi diyor, bu durumda bizim yapabileceğimiz bir şey yok, lütfen verdiğim numarayla görüşün konuyu.

         Hazır ısınmışken devam etmek istiyorum. Verilen numaradan karşıma çıkan yine çok cici bir hanıma sorunumu arz ediyorum. Fakat efendim, onların bu çok elzem hizmetini ben bir şekilde kabul etmişmişim. İnternet sayfalarında reklamları varmış, oralara telefonumu yazmış olabilirmişim, bana öyle ulaşmışlarmış. Mümkün değil, ben adımı bile doğru yazmıyorum nette, bu tedbiri de onlardan öğrenecekmişim şimdi. Bakın diyorum karşınızda bununla ilgilenebilecek genç takımından biri olsa, deyin ki hizmeti kabul etmişim. Yaşım, başım şu, sizin sembolünüzle, müziğinizle işim olmaz, telefonumun mevcut melodileriyle bile ilgilenmem ki sizden müzik isteyeyim. Tırınım tırınım çalsa yeter bana. Efendim, yakınmam yersizmiş aslında. Gerektiği şekilde müzik-sembol hakkımı kullansaymışım çok ucuza bile gelecekmiş. Benim teknolojik becerim, zevkim onları ilgilendirmezmiş. Onlar, bu çok talep edilen hizmetlerini en iyi şekilde veriyorlarmış da benim yakındığım durum meğer avantajmış. Yanlış anlamayayımmış, benim yaşım ve zevksizliğim değilmiş vurgulamak istedikleri. Onlar mesajlarını gönderirlermiş, ben talep edersem karşılığını alırlarmış. O arada şunu öğreniyorum ki, servisleri şu şekilde bir ilk mesaj gönderiyormuş: “ İşte, sizin için şöyle avantajlı bir teklifimiz var, istemiyorsanız “hayır” yazıp gönderin.” Ha tamaaam!!! bakıyoruz ki problem burada. Durduk yerde kucağıma atıyorlar ve ben zahmet edip “hayır” yazmazsam gül gibi hizmeti kabul etmiş oluyorum. Yani istiyorsanız "evet" yazın durumu değil sözkonusu kabul; biz sizi abone yaptık bile, istemiyorsanız “hayır” yazın. Böyle zorlamaya ihtimal vermiyorsanız “hoop” diye hizmete kavuşturuluveriyorsunuz. Ne güzel diyorum, ne güzzell; bir şekilde köyden dedeme ulaşsanız dayatacaksınız hizmeti. Bari “Aman bre deryalar” rastlasaydı müzik olarak, eşliğinde de bir ayçiçeği sembolü telefon ekranına. Anlamaz yoksa başkasından, ziyan gitmesin güzelim hizmet... Bizi insanların sosyal durumu ilgilendirmez diye cevaplıyorlar… Artık tahammül sınırım aşılıyor ve sıralıyorum. Sahi miiii, ne ilgilendiriyor efendim sisteminizi (çarkınızı)? Aboneler üzerinden elde etiğiniz haksız kazançlar mı? Kimi, kaç mesaj dolandırırsanız kâr mı sayıyorsunuz? Ne üretip ne pazarlıyorsunuz siz? Pekiyi o zaman benim de güzel hizmetinizin tanıtımına katkım olur, bilgilendiririm eşi dostu bundan sonra.” deyip çıkıyorum güvenli kayıt ortamından. O arada lafı kerpetenle aldığım üzere “ıptal” yazıp bu güzelim hizmetle yollarımı ayırıyorum.

        Hani klasik temennisidir başına musibet gelenin; samimiyetten mi, sihrinden mi bilmem. Kameraya dönüp kuzu kuzu, “Benim başıma geldi, kimsenin başına gelmesin istiyorum” derler. O misal yazdım; ben yandım, eller yanmasın. Siz siz olun, gelen sistem mesajlarını sonuna kadar okuyun. Evet mi yazacaksınız, hayır mı yazacaksınız iyice bir anlayın. Ortalık hizmet kaynıyor, maazallah kavuşuverirsiniz...

Ülkü Selvi USLU