Bilge nine,

Her gün dayak yemekten bıktım. Ne olur bana bir yol gösterin. Eşimle evleneli 13 sene oluyor ama evlendiğim günden beri her şeye bir bahane bulup beni dövüyor. İlk zamanlar sesimi çıkaramıyordum ama artık karşılık veriyorum. O da ben karşılık verdikçe daha çok kızıyor. Bu arada 11 yaşındaki kızımda dayaklardan nasibini alıyor.Artık kimselere yalan söyleyecek halimizde kalmadı. Eskiden yok kapıya çarptım, yok dolaba vurdum diyordum. Bu iş artık bir son bulmalı. Hiç sebepsiz dayak yemek artık zoruma gidiyor.

Sevgili kızım,

Hiç sebep yokken dayak yemek de ne demek Allah aşkına. Dayağın sebebi mi olurmuş ? İnsan insana vurur mu ? Ya da hayvana. Bu nasıl bir mantıktır böyle. Senin eşinin psikolojik tedavi görmesi gerekiyor bence. Tabi şimdi sen diyeceksin ki, ona bunu söylersem beni daha çok döver. Sevdiğiniz bir aile büyüğü yok mudur ? Onu araya koyarak eşinin bir psikoloğa gitmesini sağlamalısın.Dayak insana yakışan bir şey değil. Bir de çocuğunada vurduğunu söylüyorsun, bu daha da zor. Baktın olmuyor , kadınlar için  Mor çatı sığınma evleri var. Onlardan birine başvur, karakola başvur. Yeni yasalara göre, istersen evine 100 metre yaklaşmasını bile yasaklayabilirsin. Ya kendini düzeltmeli, ya da senden vazgeçmeli. Bunu anlarsa, kendine gelir diye düşünüyorum. Bazen ayrılıklar iyi gelir insanlara. Sevdiklerini kaybetmek de ona zor gelecektir mutlaka. Ben bu örnekleri veriyorum ama ailenden hiç bahsetmemişsin. Bu yüzden sığınacak kimsen olmadığını varsayıyorum. Ama ailen varsa, ilkönce onlara sığınmak çok daha akıllıca olacaktır tabi. Allah yardımcın olsun...